Ali Şamil Güler’in saraydan cepheye uzanan sıra dışı yaşamı

Boyu 1 metre 10 santimetre olan Ali Şamil Güler’in yaşam öyküsü, Osmanlı saraylarından Kurtuluş Savaşı yıllarına uzanıyor. 1895’te doğan Güler, ailesinin Rus işgalinden kaçmasının ardından Mardin’e yerleşti. Genç yaşta bir handa Enver Paşa’ya çay servis etmesi, hayatının yönünü değiştiren karşılaşma oldu. Paşa’nın talimatıyla İstanbul’a götürüldü ve bir süre konağında yaşadı.
Enver Paşa şehirden ayrılınca Güler, Vahdettin’in kızı Fatma Ulviye Sultan’ın sarayında yaşamaya başladı. Sultan’ın eşi İsmail Hakkı Bey’le tavla oynayıp yakınlık kurduğu anlatılıyor. İsmail Hakkı Bey, Milli Mücadele’ye katılmak üzere Anadolu’ya geçme planını yalnızca ona açtı. Güler’in kendisini de götürmesi şartıyla bu sırrı saklayacağını söylemesi üzerine ikili birlikte yola çıktı.
Ankara’ya vardıklarında Mustafa Kemal’le aynı sofraya oturan Güler, yıllar sonra o akşamı hayatının en unutulmaz günü olarak anmıştı. İsmail Hakkı Bey cephede görev istemiş, Güler de onun yanında gönüllü emir eri olmuştu. Batı Cephesi’nde haberleşme ve postacılık yapan Güler, telgrafları ulaştırdı; askerlerin mektuplarını yazdı ve cepheye gelen mektupları okudu. Anlatılanlara göre düşmanla göğüs göğüse çarpışmadı, ancak cephedeki direnişin yakından tanığı oldu.
Güler, Türk ordusuyla 9 Eylül 1922’de İzmir’e girdi ve kentten ayrılmayarak Basmane Garı’nda memur oldu. Cumhuriyet’in ardından Soyadı Kanunu’yla Güler soyadını aldı. Haberde, İstiklal Madalyası alıp almadığı sorulduğunda “Yok” yanıtını verdiği aktarılıyor. Onun için en büyük ödülün Mustafa Kemal’le tanışmak ve bağımsız ülkesinde özgürce yaşamak olduğunu söylediği belirtiliyor.
Kaynak ↗