René Froger dacht dat zijn ziekte zijn zangcarrière kon beëindigen

René Froger heeft gevreesd dat zijn ziekte het einde van zijn carrière zou betekenen. In de documentaire ‘René Froger: I’m a Singer’ vertelt de zanger openhartig over de invloed van zijn auto-immuunziekte. Hij kon zich voorstellen dat hij niet meer zou kunnen praten of zingen, en dat vooruitzicht maakte diepe indruk op hem. De ziekte had volgens Froger gevolgen voor zijn dagelijks leven en voor zijn werk als artiest. Hij vreesde dat zijn lichaam hem in de steek zou laten en dat optreden daardoor onmogelijk zou worden. In het artikel vertelt hij dat hij serieus rekening hield met het einde van zijn loopbaan. Juist zingen is voor hem onlosmakelijk verbonden met zijn leven en carrière. Froger beschrijft ook hoe zwaar de lichamelijke klachten voor hem waren. Hij was bereid veranderingen aan zijn uiterlijk te accepteren, zolang zijn armen en benen maar weer goed zouden functioneren. „Dan maar een plofkop, als mijn benen en armen het maar weer doen”, zegt hij volgens de aangeleverde tekst. Daarmee maakt hij duidelijk hoe belangrijk herstel voor hem was, zelfs als dat ten koste zou gaan van zijn uiterlijk. De documentaire laat volgens het artikel zien hoeveel impact de auto-immuunziekte op Froger had. De zanger spreekt daarin niet alleen over lichamelijke zorgen, maar ook over de angst dat hij zijn stem en zijn werk zou verliezen. Of hij dacht dat hij ooit nog op het podium zou staan, was op dat moment onzeker. Zijn verhaal maakt duidelijk dat de dreiging van een carrière-einde voor hem geen abstracte gedachte was, maar een mogelijkheid waar hij daadwerkelijk rekening mee hield.