Toni Brogno herdacht als warme clubman na indrukwekkend parcours van fabrieksvloer tot Rode Duivels

Toni Brogno is op 53-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van leverkanker. De voormalige spits groeide bij Westerlo uit tot clubicoon, maar ploegmaats en medewerkers herinneren zich niet alleen zijn doelpunten. Ze schetsen volgens het artikel ook het beeld van een goedlachse, warme man die bijzonder goed in de groep lag. Brogno werd geboren in de buurt van Charleroi en moest hard werken om het profvoetbal te bereiken. Voor zijn doorbraak stond hij in een fabriek, waar hij acht uur per dag werkte. Daarna trok hij zijn voetbalkleren aan om te gaan trainen. Via Olympic Charleroi kwam hij bij Westerlo terecht. Volgens verzorger Valère Van Olst was de club aanvankelijk vooral geïnteresseerd in andere spelers, en kwam Brogno er als het ware bij. Bij de Kemphanen beleefde hij zijn grootste sportieve succes. In het seizoen 1999-2000 maakte hij dertig doelpunten en werd hij topschutter in de hoogste afdeling. Ex-ploegmaat Jef Delen omschrijft hem als iemand die graag plezier maakte, maar ook vooropging wanneer er gewonnen moest worden. Dat samenspel van vrolijkheid en strijdlust maakte hem geliefd bij zijn teamgenoten. Zijn prestaties leverden Brogno zeven interlands voor België op. Hij hoopte mee te gaan naar het EK van 2000, maar viel af toen bondscoach Robert Waseige de selectie verkleinde. Later vertelde Brogno dat die beslissing hard aankwam: hij was ervan overtuigd geweest dat hij op het toernooi zou spelen. Na Westerlo speelde hij onder meer voor het Franse Sedan, Sporting Charleroi en OH Leuven. Ook na zijn actieve loopbaan bleef hij in het voetbal werken, onder andere bij de jeugd van Charleroi en als assistent-trainer. Eind 2024 kreeg hij de diagnose leverkanker en moest hij zijn werk bij Mons stopzetten. Een operatie bood volgens het artikel geen oplossing; daarna volgde chemotherapie. Ondanks de zware ziekte bleef Brogno hoopvol, maar hij heeft de strijd niet overleefd.