Toon Aerts blikt terug op loodzwaar jaar: ‘Ik vreesde even voor een amputatie’

Toon Aerts beleeft een seizoen waarin vreugde en verdriet dicht bij elkaar liggen. De Belgische veldrijder kan zijn Europese titel zondag niet verdedigen: na een val tijdens de Ronde van Denemarken is hij zwaar geblesseerd en moet hij de wedstrijd thuis volgen. In een terugblik vertelt hij over de voorbije twaalf maanden, die hij omschrijft als een rollercoaster. Een jaar eerder begon Aerts in Middelkerke naar eigen zeggen zonder favorietenrol aan het EK. Thibau Nys gold als een van de grote kanshebbers, maar Aerts voelde dat zijn vorm goed was. Een valpartij met Jente Michels maakte zijn koers moeilijk en hij moest lange tijd achtervolgen. In de slotfase kwam hij weer naar voren. Toen Nys hem richting de laatste bocht vroeg om over te nemen, ging Aerts vol door. Hij dacht op dat moment vooral aan een podiumplaats, vertelt hij, maar kwam als winnaar over de streep. De ontlading was groot. Achter het podium besefte Aerts pas wat hij had bereikt. Hij werd zo emotioneel dat Joran Wyseure hem moest helpen kalmeren. Ook de aanwezigheid van zijn vriendin Tamara, zijn ouders en supporters maakte de overwinning bijzonder. Aerts zegt dat die uren na de race tot de mooiste momenten van zijn carrière behoren. Toch volgde kort daarna een zware persoonlijke klap. Tamara was zwanger, maar verloor de baby. Eerst dachten ze dat haar flauwvallen door griep kwam; na een bezoek aan de spoedafdeling kregen ze het verdrietige nieuws. Aerts vertelt dat hij daarna weinig met fietsen bezig kon zijn. Hoewel hij nog een wedstrijd reed, zat zijn hoofd er niet bij. Ook een trainingsstage met de ploeg voelde voor het eerst niet als de juiste plek. De recente val in Denemarken bracht opnieuw onzekerheid. Aerts zegt dat hij zelfs even vreesde dat een amputatie nodig zou zijn. Nu moet hij vanaf de zijlijn kijken wie de nieuwe Europese kampioen wordt. Zijn verhaal laat zien hoe een sportief hoogtepunt en een moeilijk hersteljaar elkaar kunnen afwisselen.