Ορέστης Λάσκος: Η τολμηρή ταινία του 1931 που δίχασε το κοινό

Ο Ορέστης Λάσκος έγινε γνωστός όχι μόνο για τις ποιητικές συλλογές του, αλλά και για τις εικόνες που δημιούργησε ως σκηνοθέτης. Η ταινία «Δάφνις και Χλόη», που γύρισε το 1931, ξεχώρισε για μια πρωτοποριακή για την εποχή κινηματογραφική σκηνή και συζητήθηκε έντονα από θεατές και κριτικούς. Το έργο βασίστηκε στην αρχαία ιστορία του Λόγγου. Σύμφωνα με την αφήγηση, ο Λάσκος επέλεξε να παρουσιάσει δύο νεαρούς πρωταγωνιστές γυμνούς, σε εικόνες που απέδιδαν την αθωότητα και τα πρώτα αισθήματα των ηρώων, χωρίς να επιδιώκουν το προκλητικό. Η ταινία προβλήθηκε στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου 1931 και η υποδοχή της ήταν διχασμένη. Για τους βασικούς ρόλους επιλέχθηκαν ο 19χρονος Έντισον Βήχος, που στους τίτλους εμφανίστηκε ως Απόλλων Μαρσύας, και η 17χρονη Λούση Ματλή. Ο Βήχος δεν συνέχισε στον χώρο της υποκριτικής και, σύμφωνα με το δημοσίευμα, εργάστηκε για χρόνια με φωτογραφίες και κορνίζες. Η Ματλή έμεινε για ένα διάστημα στην Ελλάδα, συμμετείχε σε τουλάχιστον ακόμη μία ταινία και στη συνέχεια επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ασχολήθηκε με τον χορό. Το δημοσίευμα αναφέρει επίσης ότι η σχέση της Ματλή με τον Λάσκο ήταν θυελλώδης και πως οι συχνοί καβγάδες τους επηρέασαν τα γυρίσματα. Αργότερα, ο σκηνοθέτης στράφηκε κυρίως στον εμπορικό κινηματογράφο και γύρισε κωμωδίες και δράματα. Για πολλά χρόνια η «Δάφνις και Χλόη» θεωρούνταν χαμένη. Σύμφωνα με το άρθρο, εντοπίστηκε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1990, με αγγλικούς υπότιτλους, και αποκαταστάθηκε. Σήμερα λογίζεται ως μία από τις πρώτες σημαντικές προσπάθειες του ελληνικού κινηματογράφου.